Het Kunstencentrum krijgt vorm!

Gepubliceerd op donderdag 5 september 2019
De werken aan het nieuwe Kunstencentrum gaan aan een sneltempo vooruit! Vanaf nu belichten we regelmatig de vooruitgang van de werken. Vandaag: de spiraaltrap als blikvanger.

Overzicht

Het auditorium wordt het kloppend hart van het Kunstencentrum. Dit wordt een ruimte waar muziek, theater en dans een hoofdrol zullen spelen. De zaal zal een capaciteit hebben van 130 personen.

Update 5 september 2019

Overzicht

Het gemeentebestuur liet het Kunstencentrum ontwerpen als een ‘open’ gebouw. Bezoekers zullen zich heel gemakkelijk door het gebouw kunnen begeven. Gasten die eenmalig op bezoek komen volgen de interne signalisatie of melden zich aan bij het centrale onthaal. Regelmatige bezoekers en personeelsleden verplaatsen zich autonoom door het gebouw.

Esthetische blikvanger

Om de verschillende verdiepingen met elkaar te verbinden, is gekozen voor een grote draaitrap. Deze spiraaltrap krijgt niet alleen een heel functionele uitvoering, hij wordt ook heel mooi en zichtbaar vanop het stationsplein. De trap werd speciaal ontworpen voor het Kunstencentrum en zal in vier stukken in het gebouw gebracht worden om daarna ter plekke te worden gelast en afgewerkt.

12.000 kilogram staal

De 6 ton wegende trap vloeit over in de stalen duplex op het eerste verdiep, samen goed voor een constructie van 12.000 kilogram staal! Om de trap perfect in het bestaande gebouw te plaatsen en in te passen, werden het gebouw en de ontwerptekeningen via een 3D-scanner op elkaar afgestemd. De trap zal in november 2019 worden geplaatst.


Ventilatiekanalen in het auditorium

Eerst werden de ventilatiekanalen aangebracht. Hiermee wordt automatisch verse lucht, met de gewenste temperatuur en vochtigheid, naar binnen gebracht. Eens de zaal afgewerkt is, zullen deze ventilatiekanalen niet meer zichtbaar zijn. Ze zijn immers onder het podium en de zitplaatsen geïnstalleerd (zie foto).

Akoestische ontdubbeling? Een huzarenstukje!

Een rode draad doorheen het gebouw is ‘akoestische ontdubbeling’. In iedere ruimte zullen er zich – vaak op hetzelfde moment - veel verschillende repetities en lessen afspelen. Smooth-jazz in de ene ruimte, dromerige synthpop ernaast en druisende dansmoves erboven. Iedere ruimte moet akoestisch afgesloten worden, de geluidsgolven mogen elkaar niet overlappen. Daarom wordt er gebouwd volgens het ‘box-in-box’-concept: in elke ruimte wordt de vloer apart gegoten, onder de vloer zit een geluidswerende tussenlaag. Ook in het auditorium wordt dit concept momenteel uitgevoerd.